Günler günleri kovaladı..Bir selam vermeyeli, iki çift laf etmeyeli ne çok zaman olmuş. .Özlemişim.Şimdi baktım benden başka 14 kişi daha var Keyifli Mutfağım’da. Parmaklarınıza sağlık, hoşgeldiniz..

Keyifli Mutfağım, sen benim değil sana uğrayan hanımların hatta beylerin, çocukların mutfağı oldun. Kimisi senden bir tatlı aldı, kimisi çorba, kimi börek tarifi aldı, kimi pasta. Bazıları sırf meraktan girdi, yazdıklarımı okudu, kimisi denemek de lazım dedi kolları sıvadı. Sayende ben de çok şey öğrendim. Hem öğrendim hem de paylaşmanın keyfini öğrettim. Girdiğim bu tarif ve hayat paylaşım yolunu örnek alarak yeni bloglar siteler açan arkadaşlarım oldu. Büyüdük.. Çoğaldık..

Rahmet ayı Ramazan-ı Şerif’in son günlerini yaşıyoruz. Evlerimizde iftar sofraları, sahur sofraları hazırladık. Oturduğumuz masalarda kimi zaman ev sahibi kimi zaman misafir olduk. Bereketlendi mutfaklarımız, yemeklerin lezzetine sohbet etmenin keyfi eklendi. Sıcacık pidelerden lokmalar alındı çorbayla, yemeğe geçmeden midelerde tokluk hissi uyandı bile, hazırlanan yemekler afiyetle yendi, ev sahibine teşekkür, Allah’a bin şükür edildi. Seccadeler serilirken, çaylar demlendi mutfakta. Güzel akşamlar geçirildi.

Bu Ramazan-ı Şerif’te yeni dostluklar kurduk. Özlem ve minik kızı Ravza, Nadide, Mücella ve Şenay hanımlarla iftarlarda buluştuk. Hem keyifli sohbetler ettik hem de güzel yemekler yedik.

Okulda tanıştığım arkadaşlardan bazıları öğlenci bazıları da benim gibi sabahçı. Okulda üç tane 6. sınıfım, birer tane de 7 ve 8. sınıfım var. Kendi sınıfım 6-E. Bıcır bıcır yaramazların ve bir o kadar da dersleriyle ilgili çocukların sınıfı. Okula da alıştım, Ceylin’den ayrı kalmaya da. Pazartesi ve Cumaları 2 şer saat dersim var. Diğer günler tam doluyum. O yüzden haftanın başını ve sonunu çok seviyorum Son ders 12:40da bitiyor ve günün yarısı bana kalıyor. İlk defa böyle yarım gün çalışma fırsatım oldu. Ben bu sisteme bayıldım. Öğrenciler içinde öğretmenler için de ideal. Kalan zamanlar çok verimli oluyor.

Bayrama sayılı gün kaldı. Biz bu bayramda evdeyiz. Annemler, halamlar Yalvaç’ta olacaklar bu bayramda. Babaannemde olmayı bizde çok isterdik ama havaların soğuması ve Isparta’ya uçak seferlerinin olmaması nedeniyle bu bayramlık erteledik planlarımızı.

Evim evim güzel evim diyerek avutuyoruz kendimizi. Yurt dışında olupta aile özlemi çeken dostları düşünüp moral buluyoruz.

Tatil İstanbul’lulara bir gün fazla biliyor musunuz? 6 Ekim 1923 İstanbul’un kurtuluşu olması nedeniyle tatilmiş. Napalım gitmiycez ) Ceylin’le evdeyiz.Hava güzel olursa adda’da

Sizinle bir iftar sofrası resmi paylaşıp bugünlük ayrılıyorum.

Hayırlı Ramazanlar..